Geschiedkundig Overzicht van Energetische Geneeskunde.

De oudste medische teksten dateren alle rond 2000 voor Christus.

• Het Chinese boek van de Gele Keizer: gebruik van acupunctuur en moxa.
• De Hinduistische Vedas.
• De Egyptische Kahun Papyrus.

Vier eeuwen voor Christus schreef Hippocrates in Griekeland:

"Ziekte is niet een levend wezen, maar een voorbijgaande conditie van de zieke, een gevecht tussen de ziekte en de natuurlijke genezingskracht van het lichaam". Hij geloofde dat een levensgeest, zetelend in het hart, verantwoordelijk was voor het leven, werkzaam langs vier vochten; Bloed, Phlegma, Gele gal en Zwarte gal. Deze levensgeest had veel gemeen met de chinese Chi, werkzaam door Yin en Yang energie. Hij schreef ook: "Ziekten die door kruiden niet kunnen geheeld worden, kunnen door ijzer geheeld, wat niet door ijzer kan genezen, kan door vuur genezen en wat niet door vuur kan genezen, moet als ongeneeslijk worden aanzien". Met ijzer bedoelde hij magneten en met vuur werd moxa beschouwd. De levensgeest drukt zich uit in een evenwichtige energiestroom, manipuleerbaar door natuurlijke krachten; Kruiden, Magnetisme en Warmte. Zijn leuze: "Pimum nihil nocere" (Vooral niets beschadigen) typeert een nederig man, bewust dat hij weinig wist.

Daarom stichtte hij verscheidene medische scholen, waaronder de Aesculapia van Alexandrië, waar twee honderd jaar later Erasistratos afstudeerde, die de eerste zou zijn om, op wetenschappelijke manier, het menselijk lichaam open te snijden. Hij ontdekte bewegings-en gevoelszenuwen, die naar de hersenen voerden en beschouwde daarom de hersenen als de zetel van de ziel. Het hart was volgens hem slechts een pomp voor het bloed. Ook hij was een vitalist, die de levensgeest Pneuma noemde. Zijn beschouwingen waren meestal correct en indien zijn ideëen meer invloed hadden gehad, dan zou de biologische kennis in de wereld een veel snellere vlucht hebben gekend.

Helaas kreeg een zekere Galenus rond 150 na Christus een diploma van de Aesculapia van Pergamon. Hij was de antipode van Hippocrates, arrogant, overtuigd van zijn gelijk, en zelfs tot bedrog bereid om zijn doel te bereiken. Hij was de eerste promotor van het aantrekkelijk idee, dat er voor iedere ziekte een enkele oorzaak en behandeling bestond. Zijn boek, waarin hij zowel anatomie, physiologie als therapie beschrijft zal ten onrechte de geneeskunde beheersen gedurende 1500 jaar. Hij betwistte de experimenten van Erasistratos door pure testvervalsingen en bracht het zover, dat alle geschriften van Erasistratos werden verbrand. Het humanisme van Hippocrates en het logisch empirisme van Erasistratos werden verdrongen door het autoritair dogmatisch rationalisme van Galenus, die de Westerse geneeskunde in duistere eeuwen zou storten.

Theophrastus Bombastus von Hohenheim, bijgenaamd Paracelcus, nam het eindelijk op tegen de gevierde bedrieger Galenus in de eerste helft van de 16e eeuw. Hij studeerde aan ongeveer alle universiteiten van zijn tijd en verbrandde Galenus’ boeken openbaar. Zijn leuze: "Kennis is ervaring" betekende de heropleving van de empirische visie. Hij gebruikte magneten en ook de levensgeest-theorie werd in eer hersteld. Hij huldigde de holistische kijk op de mens, als zijnde meer dan de som van alle organen. Zijn boeken hebben enorme invloed gehad op de westerse geneeskunde en samen met zijn beroemde uitspraak: "Sola dosis facet venenum" (Alleen de dosis maakt de giftigheid uit) heeft hij ook de basis gelegd voor het homeopathisch princiep van Hahnemann.

Met de anatomische kennis van Andreas Vesalius werden de misvattingen van Galenus nog duidelijker en kreeg men meer greep op de natuurlijke krachten van magnetisme en electriciteit. Meer en meer tekenden zich in de westerse geneeskunde nu twee tendenzen af. Het mechanisme (Galenus) tegenover het vitalisme (Hippocrates) Het rationalisme (Descartes) tegenover het empirisme (Hahnemann)

Toen Otto Lowei in 1921 bewees, dat de zenuwimpuls werd overgedragen langs chemische weg en toen Paul Ehrlich een chemisch middel vond tegen syphilis, dat hij een magische kogel noemde, toen achtte men het vitalisme dood en het ontdekken van een chemische kogel voor iedere ziekte was maar een kwestie van tijd. Het rationalisme met zijn chemisch-mechanisch model werd als enige juiste weg aanzien en elk organisme was slechts de som van een aantal structuren, geintegreerd door het centraal zenuwstelsel. In dat systeem paste geen magnetisme noch electriciteit en gezien die krachten in de natuur bestonden, werden ze alleen schadelijk geacht, indien ze hitte of shock veroorzaakten (bliksem) anders hadden ze geen enkel lichamelijk effect.

Met de wereldoorlogen kreeg de farmaceutische industrie zoveel macht, dat de officiele rationalistische geneeskunde werd herleid tot de vertegenwoordiger van deze industrie. Alle medische informatie is nu in handen van en wordt gefinancierd door deze industrie.

Electromagnetisme werd meer en meer toegepast in technologiën om het dagelijks leven te vergemakkelijken, in de overtuiging dat het geen enkel biologisch schade effect kon hebben.