Het is bekend, dat deze therapeutische
technieken reeds succesvol werden toegepast vóór
5000 v. Christus, maar de praktische beschrijving ervan
begon pas 3000 jaar later.
Klaarblijkelijk
is de behoefte tot optekenen pas ontstaan uit angst,
dat de kennis zou verloren gaan. Ook de latere, alsmaar
aanvullende commentaren, getuigen van een systematische
terloorgang van sensibiliteit bij de toenmalige therapeuten.
Deze achteruitgang in feeling tegenover de natuur is
een tendens, die zich gedurende de eeuwen steeds heeft
verdergezet tot op heden, waar die gevoeligheid meestal
totaal ontbreekt.
Toen in de vroege zeventiger jaren, Richard Nixon een
bezoekje bracht aan China, kreeg een jounalist in zijn
gevolg plots een acute appendicitis. Hij onderging een
operatie zonder anesthesie en kon met behulp van acupunctuur
het gehele gebeuren volgen.
Dit maakte grote indruk, niet alleen bij de modale Amerikaan,
maar ook bij enkele kolonels uit het leger en bij "The
National Institutes of Health"
Een budget werd uitgetrokken om na te gaan, wat er eigenlijk
gebeurde bij dat bloedloos prikken met fijne naalden
op punten, met de meest poëtische namen, zoals
"Hemelse Bron" "Paleis van Verveling"
en "Golvende Vallei".
Laboratorium onderzoek stelde vast, dat de meridianen
in het lichaam dezelfde karakteristieken hebben als
electrische transmissie lijnen en gezien de gelijkstroom,
die ze vervoeren zo zwak is (miljardsten van amperes),
zijn de acupunctuur punten te vergelijken met boosterversterkers
in een telefoon kabel systeem.
Daar deze transmissie lijnen ook pijnsignalen vervoeren
naar de hersenen, kan een metalen naald in een booster
versterker logiserwijze het pijnsignaal ook blockeren.
Deze waardevolle wetenschappelijke verklaring ging al
vlug de prullemand in, want de almachtige farmaceutische
industrie was niet van plan zijn dik belegde broodwinning
door "achterlijke" Chinezen te laten afpakken.
Toen later bleek, dat acupunctuur, niet alleen zeer
praktisch was bij pijnkontrole, (vb.bij tandverzorging)
maar ook een zeer efficient middel was tegen zowel chronische
als acute ziekten, ging het hek pas helemaal van de
dam bij de chemische geneesmiddel-producenten in de
States. Onder gelijkwelk voorwendsel werd acupunctuur
geboycot, opdat de doorsnee patient toch maar niet zijn
toevlucht zou nemen tot iets anders dan de chemische
apotheek, met zijn onbetwiste winsten en vooral met
zijn nevenwerkingen, die een continuiteit van klienteel
voor nieuwe problemen kunnen verzekeren.
Acupunctuur en moxa is een zeer doeltreffend middel
vooral bij chronische problemen. De benadering is empirisch,
holistisch en energetisch, het steunt op het zelfgenezende
princiep in het lichaam en huldigt het adagium van Hippocrates:
"Vooral niets beschadigen". Sommigen hebben
een afkeer van prikkende naalden, maar meer en meer
wordt gebruik gemaakt van een uiterst zwakke electrische
stroom, die op de acupunctuur punten wordt toegepast
bij middel van een stift, met hetzelfde heilzame effect.
Moxa is een techniek, die, gebruik makend van warmte
productie op specifieke acupunctuur punten, zodoende
yang energie in het systeem kan inbrengen.

|